De Echte Bossche Koek van Jan de Backer die op een ambachtelijke wijze wordt gebakken, dankt zijn heerlijke smaak aan de honing, de eerlijke ingrediënten en de bijzondere kruidenmelange. De eerlijke ingrediënten hebben in de laatste paar maanden inmiddels voor ons ook een figuurlijke betekenis gekregen. Wat ons betreft benoemen wij één van die eerlijke ingrediënten als een flinke scheut Daktari Fanfari! Echt wel flink, want de groep telt meer dan 40 Oeteldonkers. Het bestaat uit broer van , zus van, zwager van, schoonzus van, dochter van, zoon van en vooral vrienden van! Sommigen kennen elkaar al van kinds af aan, anderen van het roemruchtige ‘t Swijnshooft.
Voor wie het heeft gemist: Daktari Fanfari schreef een liedje over de Bossche Koek en presenteerde dat tijdens het Kwèkfestijn 2011. Met verve stonden de leden van Daktari Fanfari op het podium te spelen, met veel passie vertolkte de lead zanger het nummer. Het is daarom zo jammer dat een plek in de finale hen niet ten dele is gevallen. Maar de passie, de humor en plezier die zij uitstraalden, blijven toch garant staan voor een dosis lol. En dat hoort ook bij Oeteldonk. Immers, de passie zorgt voor een ritmisch geoorloofd extase, de humor zorgt voor de kolder en het plezier waarmee de leden hun muziek ten gehore brengen, zorgt voor de lol die zij op het podium uistralen!
In september werden wij als bakkers van de Bossche Koek uitgenodigd om een repetitie bij te wonen. De Oeteldonkse dender verwelkomde ons bij het betreden van de zaal in Empel. De deun overmeesterde de benen, gewoon lopen was er niet meer bij. Wat een feest! En dat terwijl we het liedje nog moesten horen….. Heerlijk die onverwachte warme Oeteldonkse douche ergens in september. Niet veel later werden wij welkom geheten en werden de eerste klanken van het nummer ten gehore gebracht. Het ritme en de deun sleepten ons rechtstreeks naar de sokkel van Knillis. Terstond werden wij geïnfecteerd door het rôôd-wit-gele virus, inclusief hallucinaties van Amadeiro en de Peer. Bij het horen van de tekst die het ritme en de deun begeleidt, kneep ik stiekem heel zachtjes in de hand van manlief. ‘Ja’, zei hij ‘dit had ons vader moeten meemaken!’
Met veel plezier hebben wij op een aantal donderdagavonden de repetities bijgewoond. Met ongeoefende oren hebben wij met verbazing mogen horen hoe het nummer verder werd verfijnd. Het aftellen naar 11/11 was goed voelbaar toen de generale repetitie zich aankondigde. Alhoewel we wisten wat er stond te gebeuren, werden we toch zeer aangenaam verrast toen we de zaal betraden en daar de leden van Daktari Fanfari geheel in bakkerskleding gehuld zagen. ’t Kwèkfestijn is een wedstrijd voor de Oeteldonkse clubkes, het halen van de finale en uiteindelijk winnen van een wedstrijd is voor de meeste clubkes dan ook belangrijk. Gek genoeg niet voor Daktari Fanfari… Waarom niet? Omdat bij hun de passie, de humor en plezier prevaleren. Naast ’t Swijnshooft en de Parade als speeltuin zijn dat wel overeenkomsten die wij als bakkers van de Bossche Koek met Daktari Fanfari delen.
Tijdens het Kwèkfestijn strandde de club op de 17e plaats, maar wij hebben een geweldige ‘prijs’ in ontvangst genomen: het gevûûl van Oeteldonk duurt voor ons langer dan alleen 3 dagen! We kijken uit naar Oeteldonk 2012, we koesteren de deun en zingen zachtjes : HAPPEN, HAPPEN, HAPPEN - Elke avond na het stappen - Gaan mijn lippen weer naar jou op zoek - Niet naar peer of appelflappen - Zoete kauwgum die kan klappen - Niet naar kuukskes uit de Achterhoek-Telkens als weer na het stappen-Kasteleins met tappen kappen - Zoekt mijn mond naar jou in elke hoek-En hij zal je dan verklappen - ‘k Wil in jou ’t liefste happen - Want gij bent m’n enig echte Bossche Koek!
Daktari Fanfari.. dè ge bedankt zijt… dè witte!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten