De afglopen weken hebben we het nodige beleefd waarbij de totale voorraad emotionele reserves zijn aangesproken. Immers de ziekenhuisopname voor een open hartoperatie is zeer enerverend geweest, met daar bovenop de brand van de Cordes aan de Parade! Tegenhanger daarvan was de allereerste tweetup in Plein 79 en onze deelname aan de Smaak van NL 2010! Daarnaast nog de spannende projecten voor allerlei nieuwe productontwikkelingen. Nieuwe smaken tot geheel nieuwe producten, zoals ijs! Leermoment: alles van waarde is betrekkelijk wanneer je wordt geconfronteerd met waardevolle gebeurtenissen.
Toch heeft het afhaken van onze ijsmaker in dezelfde periode mij het meest geraakt! Want de combinatie ijs en Bossche Koek is overheerlijk! Verschillende recepten zijn hiervan al door mij gemaakt. Het dessert “Koude verschrikking” behoort tot één van de favoriete recepten.
(http://www.bosschekoek.nl/index.php?pagina_id=137)! Maar dat geheel terzijde!
Wat is er gebeurd? Al enige tijd produceren wij op verzoek ijs, thans nog bij een zeer select gezelschap bekend. De stap om Bossche Koekijs nu ook eens op de markt te zetten, vereist andere discipline. Enkele weken geleden werden we dan ook blij verrast toen een gerenommeerd ijsdistributeur ons benaderde met het verzoek namens ons Bossche Koekijs te produceren en te distribueren. Natuurlijk zijn we daarop in gegaan en met veel plezier heb ik me daar ook persoonlijk voor ingezet. Daarbij heb ik onze ijsmaker niet vergeten. In alle onderhandelingen heb ik onze ijsmaker steeds besproken. Immers, een goed opgebouwde relatie willen wij in investeren en niet buiten de deur zetten.
Open kaart spelen is hierbij van belang. Volkomen overtuigd van de goede wil van alle betrokken partijen, heb ik een goed en uiterst vriendelijk gesprek met onze ijsmaker gevoerd. De ijsmaker vroeg om wat tijd om de calculatie te maken en zou er binnen een week op terugkomen. Toen dit niet gebeurde, besloot ik opnieuw de ijsmaker te benaderen. Inmiddels waren er 12 dagen voorbij. Als door een wesp gestoken reageerde hij toen hij mij sprak. Voordat ik de vraag heb kunnen formuleren, reageerde hij woedend en zei me onomwonden dat ik naar de offerte kon fluiten! Mijn commerciële inspanningen zouden alleen gericht zijn om hem uit te knijpen en zelf de winst in de zak te steken!! Na de felle uitbarsting kreeg ik helaas geen kans om het project nogmaals uit te leggen, en dat zeker geen sprake was dat wij louter en alleen voor het financieel gewin hem hebben benaderd. Leermoment: verwijten niet persoonlijk nemen, maar zakelijk benaderen is makkelijker gezegd dan gedaan!
Al sinds wij met Koekhuys Jan de Backer bezig zijn, stellen wij juist het vakmanschap steeds centraal. Daarbij geven wij juist alle ruimte voor vakmensen die met ons samenwerken. Niet alleen qua productkennis, maar ook qua passie en gedrevenheid. Nooit hebben wij iemand benadeeld, noch het behoud van vakmanschap uit het oog verloren voor eigen financieel gewin. Het verwijt van de ijsmaker doet daarom pijn! Het samenwerken aan zo’n mooi product dát hebben wij willen delen: gelet op zijn afhankelijkheid van het (toeristen)seizoen dat volgens zijn eigen zeggen het moeilijkst op te lossen is. Díe extra productie is wat wij hem gunnen! Niet voor de grote landelijke ijsmarkt, maar juist voor een niche markt: klein en overzichtelijk. De pijn is nu omgeslagen in teleurstelling. Het is mij dit keer niet gelukt een kleine zelfstandige vakman te helpen. Is het jammer: ja, zeer jammer voor hem!! Maar het leermoment is deze: help alleen hen die hulp zoeken en niet waarvan je inschat dat zij hulp nodig hebben!
Het idee staat nog steeds als een huis. Een gesprek met een andere ijsmaker staat al gepland! De ambacht, vakkennis en passie dat is waar wij door worden gedreven. Leermoment: voor elk probleem is een oplossing te vinden. Goed zoeken begint dan ook bij jezelf!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten