Streekproducten: to be or not to be?

Als paddestoelen rijzen ze uit de grond: streekproducten. Specialiteiten uit een streek, zo heb ik tot nu toe het begrip vertaald. Dat is dus fout! Streekproducten zijn namelijk: producten vervaardigd uit plaatselijke ‘ingrediënten’ voorzover dit volgens de EU-regelementen wordt goedgekeurd en geproduceerd in een afgebakend gebied. Streekproducten zijn bovendien niet alleen gericht op food, het richt zich ook nonfood, diensten, kunst en muziek, bleek uit eigen (internet)onderzoek. De verdeling is wel vreemd, want zijn diensten, kunst en muziek niet ‘nonfood’?

In gesprekken hierover hoor, zie en lees ik veel over de categorie food. Nonfood, diensten, kunst en muziek is daarom voor mij een openbaring. Vooral de laatste 2 genoemde, alhoewel de Palingsound natuurlijk wel bekend is.
Nu is in 1992 een verordening (voluit: Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen) door de Europese Raad uitgevaardigd en worden streekproducten in de EU zelfs beschermd. Zo is er een Beschermde Oorsprongsbenaming (BOB), een Beschermde Geografische Aanduiding (BGA) en de Gegarandeerde Traditionele Specialiteit (GTS).
Iets wat meer bekend is bij de (Franse) wijnen, maar kennelijk dus ook voor de andere producten. De daarbij geldende strenge regels voor deze zgn. beschermde producten zijn er natuurlijk ook! Zo dient een beschermd product zich te houden een vast procedé en een afgebakend gebied waar wordt geproduceerd. De Parmaham, is daar een bekend voorbeeld van. Bovendien wordt daar natuurlijk ook een register van bijgehouden. Hierop staan circa 600 producten, o.a. de Elzasser zuurkool en Balsamico-azijn.

Nederlandse streekproducten met de kwalificatie BOB zijn vooral te vinden voor kaas. De Boerenkaas valt zelfs onder de categorie Gegarandeerd Traditionele Specialiteit! De Westlandse druif staat gekwalificeerd onder Beschermde Geografische aanduiding (BGA). Gek genoeg valt de Limburgse vlaai uit de boot, omdat dit product niet aan de invulling van ‘plaatselijke ingrediënten’ kan houden. Tja... dat geldt dus ook voor de Bossche Bol, de Zeeuwse bolus, Bossche beuling, de Groninger en Deventer Koek, de Arnhemse meisjes, Haagse Hopjes, Goudse stroopwafels, Zeeuwse babbelaars.....
Misschien maken wij met de Bossche Koek nog wel kans, gezien wij wel honing uit Den Bosch (http://www.bosschekoek.nl/index.php?pagina_id=59) gebruiken! We zullen er eens in duiken....

Maar wat een deceptie: deze streekproducten worden in principe alleen binnen de EU beschermd tegen namaak! Namaak uit niet-EU landen is dus niet beschermd, gelet op regelgeving binnen de Wereldhandelsorganisatie.

Wè un gemauw!