Toen ik de Randstad verruilde voor Brabant moest ik aan heel veel dingen wennen. Één daarvan was de taal. Collega’s op kantoor hoorde ik samen hartelijk lachen om Brabantse zinspelingen! Wolluk, bleek geen wolk te zijn maar Waalwijk, den dieje was geen achternaam maar die ene of diegene, sep bleek geen sap maar drop te zijn, een mens was geen mens maar een man, een durske geen deurtje maar een meisje.... en zo waren er nog veel meer woorden! Het Bosch Woordenboek heeft me veel bijgebracht! Als allochtoon heb ik (als tiener) met dure retorica lessen de Nederlandse taal onder de knie gekregen, en als volwassene maak ik kennis met de Bossche taal. Gelukkig kreeg ik bijles van manlief, hij verstaat het immers als geboren Bosschenaar zijnde, getogen aan de Parade.
Waar ik ook loop in de binnenstad van Den Bosch, manlief weet altijd een jeugdherinnering op te rakelen. Leuke, interessante verhalen en anekdotes over de huizen, straten, winkels, deuren en ook wie er woonde. Persoonlijk heb ik dat soort informatie steeds bewaard onder de noemer ‘hmm-enwatmoetikmetdezeinformatie’. Nu heb ik eindelijk een uitlaatklep voor deze verzamelde ‘nutteloze’ informatie. Op de site van de Bossche Koek hebben we sinds een kort het spel ‘Da’s nie waor!’ Daarin wordt een foto getoond en een klein begeleidend verhaaltje erbij gezet met de vraag: “Is dit nu waar of niet?” Alle verhalen en anekdotes uit het brein van manlief gevist en hij geeft daar een draai aan voor het spel. Wekelijks doen er tientallen twitteraars mee en het aantal groeit elke week! http://is.gd/cylWD
Ondertussen ben ik door het ‘Bossche virus’ aangestoken en geheel geïntegreerd in Brabant en de Bossche binnenstad al zeg ik het zelf. Maar Bosch praten daar waag ik me niet aan! Dat is echt andere koek! Met nog alle lessen van de klinkers en samengestelde klinkers in de Nederlandse taal vers in mijn geheugen, moest ik toch wel erg wennen aan nieuwe toevoegingen.
De levendige Bossche spreektaal houdt niet op mij te verbazen! Eerder deze week op de markt, hoorde ik en gesprek tussen 4 dames, van 4 generaties, die langs het terras liepen: “As ge nou dè grûûne pakske vat, en Sjantal dieje witte.. dè accredeert méé oewe schoene! Nie dan, omaas? Kende krekettenek van oewes tenminste deurhééne en magde van mein die laarse vatte méé zonder dieje veurkant waor oew tééne kenne lugte...”. Kijk dat vind ik gewoon een soort sudoku voor de oren! Je hoort woorden, je herkent ze maar je kunt er niet direct een combinatie van maken!
Als je dan even heimelijk lacht, mis je kennelijk een tirade van de oma waar het hele terras van meegeniet. Een snelle blik naar de andere terrasganger en de herhaling van oma’s woorden volgen: Méé dieje laarse aon oew bééne kunde de keinder nie mee vort schuppe..Dauw ze nou mar in ut karreke, dè lôôpt pas deur...koekdoos!
Bossche Koekdoos! Zowel letterlijk als figuurlijk te nemen in Den Bosch .....
Ik zie en heur op twitter da ge al goed geintegreerd bent in ut bossche, en ak zie de gij ok al meej dun driek aon dun twitter zeijt dan kum ut hillemol goed wor! Ik vein ut mooi te zien da ge dees verhoal an mekaore gebreid hed en zo ist mar net! Ge moet ut ekkes leren mar als ge ut eenmaol gevuuld hed kunde niej meer aanders! Leve den bosch de bossche koek dun sjokolade bollen, oeteldonk en de preins! Backer we zien mekoare in de stad of we buurten ekkes bij op twitter! Houdoe wor!
BeantwoordenVerwijderen